Türk Ceza Kanununda Zimmet Suçu

Kamu idarelerinin hukuk kurallarına uygun işleyişe sahip olabilmesi, belirledikleri kriterlere uygun olarak bünyelerinde çalışan kişilerin görevlerini yerine getirirken hukuk kurallarına bağlı olması ile mümkün olabilecektir. Bu duruma ise Anayasamızın md.129/1'de "memurlar ve diğer kamu görevlileri Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunmakla yükümlülerdir" denilmek suretiyle değinilmiştir. Kanun koyucu ise ayrı bir bölümde bir takım suç tiplerine yer vererek kamu idaresinin yürüttüğü faaliyetlere katılan kamu görevlilerinin hukuka aykırı davranışlarda bulunarak kamu idaresinin işleyişini bozmasının ve kamu idaresinin güvenilirliğini zedelemesinin önüne geçmek istemiştir. Kanun koyucu tarafından bu doğrultuda düzenlenen ve çalışmamızın konusunu teşkil eden zimmet suçuna TCK md.247'de yer verilmiş olup madde metninde "Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırı"lacağı belirtilmiştir.

Zimmet suçuna konu eyleme ilişkin 5411 sy. Bankacılık Kanunu ve 1632 sy. Askeri Ceza Kanununda da düzenlemelere yer verilmiş olmakla bu çalışmada, 5237 sy. TCK'da yer alan zimmet suçu incelenmiştir. Birinci bölümde, zimmet suçunun çözümlenerek ortaya konulabilmesi adına suçla ilgili genel bilgiler ile bu suç bakımından önemli olan kavramlar açıklanmıştır. Akabinde 5237 sy. TCK'da yer alan zimmet suçunun, günümüzdeki halini alıncaya kadar geçirdiği tarihsel süreç, 765 sy. TCK ile farklılıkları ve benzer suçlarla karşılaştırılmasına değinilmiştir. İkinci Bölümde, 5237 sy. TCK'da zimmet suçu ile korunan hukuki değer ve suçun unsurlarına dair derinlemesine inceleme yapılmıştır. Ayrıca, suçun daha ağır ve daha az cezayı gerektiren nitelikli halleri ile suçun özel görünüş şekillerine de bu bölümde yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; etkin pişmanlık, soruşturma ve kovuşturma usulü ile yaptırım bahsine dair açıklamalarda bulunulmuştur. Sonuç bölümünde ise çalışmamızın konusunu teşkil eden suça ilişkin kişisel görüşlerimiz ile birlikte genel bir değerlendirmede bulunulmuştur.