Toplu Yapılarda Ortak Yerler

1965 tarihli Kat Mülkiyeti Kanunu çıkarıldığı dönemde toplu yapılara ihtiyaç bulunmamakla birlikte, artan şehirleşme, göç ve nüfus yoğunluğu sebebiyle zamanla toplu yapılar kaçınılmaz hale gelmiştir. 2007 yılında yapılan değişikliklerle kanuna toplu yapılara ilişkin özel hükümler eklenmişse de, özellikle ortak yerler konusunda getirilen düzenlemeler yetersiz kalmış ve uygulamada birçok belirsizlik doğurmuştur. Bu çalışmanın amacı, toplu yapılarda ortak yerlere ilişkin kavramsal ve hukuki sorunları tespit etmek, mevcut düzenlemelerin eksikliklerini ortaya koymak ve çözüm önerileri sunmaktır.

Kitap üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde toplu yapı kavramı, Türk, İsviçre ve Alman hukukundaki düzenlemeler ile kavramsal çerçevesi ele alınmakta; toplu yapı türleri ve kuruluş şekilleri açıklanmaktadır. İkinci bölümde toplu yapılarda ortak yer kavramı, unsurları, türleri ve sicile kaydı incelenmekte; kanundan ve sözleşmeden doğan ortak yerler ile özgüleme yoluyla oluşturulan ortak yerlerin hukuki niteliği tartışılmaktadır. Üçüncü bölümde ise toplu yapılarda ortak yerlere ilişkin hak ve yükümlülükler değerlendirilmekte, yükümlülüklerin sonuçları da ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır.