Türkiye'de Engellilerin Temel Haklara Erişiminin Değerlendirilmesi

Engellilik kavramı zaman içerisinde değişen bakış açısıyla çeşitli tanımlar almış ve buna göre engelli hakları şekillenmiştir. Şüphesiz ki engelliler insanlık ailesinin tüm bireyleri gibi doğuştan gelen vazgeçilmez devredilmez eşit haklara sahiptirler. Bu anlamda ayrımcılığa uğramadan, eksik insan muamelesi görmeden hayatın her alanında yer alabilme haklarını kullanabilmelidirler. 2006 tarihli Birleşmiş Milletler Engelli Kişilerin Haklarına Dair Uluslararası Sözleşme ile engellilerin de diğer bireylerle beraber temel hak ve özgürlüklere erişebilmesi amaçlanmıştır. Her ne kadar Sözleşme bir iç hukuk metni haline gelse de ulusal mevzuatın engellilere yönelik bir çatı kanun bakımından yetersiz olduğu görülmektedir. Engellilik kavramına bakış açısı; bir sağlık problemi (tıbbi model), acınacak bir hal (geleneksel model) ya da korunacak kişiler grubu (sosyal model) gibi değişik şekiller almıştır. Halihazırda insan hakları modelinin kabulüyle engelliler, sağlamcılık denen bakış açısının yarattığı normal-anormal çizgisinin ötesinde farklılıklarıyla kabul edilen bir hak öznesi olarak kabul edilmelidirler.