Kategoriler
Eser Adı Yazar Yayınevi Açıklama İçindekiler Barkod
Arama  
Ana Sayfa Sipariş Takip Üyelik Yardım İletişim
 
 
Bülten
   

×
Mecelle ve Günümüz Hukuku
(Hukukun Doksan Dokuz İlkesi)
Kasım 2020 / 1. Baskı / 189 Syf.
Fiyatı: 30.00 TL
4 günde kargoya verilir.
 
Sepete Ekle
   

Genel hukuk kuralları, hukuka yön veren ve hukukçuyu hataya düşmekten koruyan, genel nitelikli prensiplerdir. Bu yönüyle, İslâm hukukunun muamelat konularının yarı mücerret metot kullanılarak kodifiye edilmesi hususunda en önemli eserdir. Yüzlerce yıllık İslâm medeniyetinin -bazı konuları eksik olsa da - özellikle medenî hukuk alanındaki tecrübe ve birikiminin en kıymetli meyvesi niteliğinde olan Mecelle'nin, bilhassa hukuk fakültesi öğrencilerinin dikkatlerine sunulması gerekiyordu.

Kitapta yer alan Mecelle'nin ilk doksan dokuz maddesi, İslâm hukuk geleneğinin adeta dünyaya birer hediyesi olarak ortaya koyduğu ve İslâm hukukunun insanlığın ortak mirası olan hukuk düşüncesine çok ciddi katkıları olan birer paha biçilemez hukuk incileridir. Bu yönüyle Mecelle 'ye kadim bir medenî hukuk gözüyle değil; ciddi bir hukuk felsefesi ve mantığı gözüyle bakmak gerekir. Kitapta doksan dokuz kaide kısaca açıklanmış ve pozitif hukuk doktrinindeki izdüşümüne işaret edilmeye çalışılmıştır.

Konu Başlıkları
Genel Nitelikli Hukuk Kuralları
Mecelle ve Günümüz Hukuku
Mecelle'nin Külli Kaideleri ve Günümüz Hukuku
Barkod: 9789750264238
Yayın Tarihi: Kasım 2020
Baskı Sayısı:  1
Ebat: 16x24
Sayfa Sayısı: 189
Yayınevi: Seçkin Yayıncılık
Kapak Türü: Karton Kapaklı
Dili: Türkçe
Ekler: -

 

İÇİNDEKİLER
İçindekiler
Önsöz  5
1. Giriş  11
2. Amaç ve Yöntem  11
I. Bölüm
GENEL NİTELİKLİ HUKUK KURALLARI
1. İslâm Hukukunda Genel Hukuk Kuralları  13
1.1. Kavaid  16
1.2. Zabıt  16
1.3. el–Eşbah ve’n–Nezair  16
1.4. Furuk  17
1.5. Fıkıh Nazariyesi  17
2. Genel Hukuk Kurallarının İslâm Hukukundaki Yeri  17
2.1. Genel Hukuk Kurallarının Kaynakları  19
2.2. Müstakil Kaynak Olup Olmama Açısından Genel Hukuk Kuralları  19
II. Bölüm
MECELLE VE GÜNÜMÜZ HUKUKU
1. Mecelle ve Küllî Kaideleri  21
2. Mecelle’nin Hazırlanmasının Tarihi Arka Planı  22
3. Mecelle’ye Yöneltilen Eleştiriler  28
4. Mecelle’nin İçeriği ve Uygulandığı Ülkeler  29
5. Mecelle’nin Tadilleri ve Yürürlükten Kaldırılışı  31
III. Bölüm
MECELLE’NİN KÜLLİ KAİDELERİ VE GÜNÜMÜZ HUKUKU
1. İlm–i fıkıh mesâ’il–i şer’iyye–i ameliyeyi bilmektir.  33
2. Bir işten maksat ne ise hüküm ona göredir.  35
3. Ukutta itibar mekasıd ve meaniyedir; elfaz ve mebaniye değildir.  42
4. Şekk ile yakin zail olmaz.  49
5. Bir şeyin bulunduğu hal üzere kalması asıldır.  53
6. Kadim, kıdemi üzerine terk olunur.  54
7. Zarar kadim olmaz.  56
8. Beraet–i zimmet asıldır.  56
9. Sıfat–ı arızada asl olan ademdir.  58
10. Bir zamanda sabit olan şeyin hilafına delil olmadıkça bekasıyla hükmolunur.  59
11. Bir emr–i hâdisin akreb–i evkatına izafeti asıldır.  60
12. Kelamda asıl olan manayı hakikidir.  62
13. Tasrih mukabelesinde delalete itibar yoktur.  63
14. Mevrid–i nassda ictihada mesağ yoktur.  64
15. Ala hilafi’l–kıyas sabit olan şey saire makisün aleyh olamaz.  66
16. İctihad ile ictihad nakz olunmaz.  67
17. Meşakkat teysiri celbeder.  68
18. Bir iş dik oldukta, müttesi’ olur. Yani bir işte meşakkat görülünce ruhsat ve vüs’at gösterilir.  70
19. Zarar ve mukabele bi’z–zarar yoktur.  72
20. Zarar izale olunur.  74
21. Zaruretler memnu olan şeyleri mubah kılar.  75
22. Zaruretler kendi miktarlarınca takdir olunur.  80
23. Bir özür için caiz olan şey o özrün zevaliyle batıl olur.  81
24. Mani zail olduğunda memnu avdet eder.  83
25. Bir zarar kendi misliyle izale olunamaz.  84
26. Zarar–ı ammı def’ için zarar–ı has ihtiyar olunur.  86
27. Zarar–ı eşed zarar–ı ehaf ile izale olunur.  87
28. İki fesad te’aruz ettikte ehaffı irtikab ile azamının çaresine bakılır.  89
29. Ehven–i şerreyn ihtiyar olunur.  90
30. Def’–i mefasid celb–i menafi’den evladır.  91
31. Zarar bi–kaderi’l–imkân def’ olunur.  92
32. Hacet umûmî olsun husûsî olsun zaruret menzilesine tenzil olunur.  92
33. Iztırar gayrın hakkını iptal etmez.  94
34. Alması memnu olan şeyin vermesi dahi memnu olur.  94
35. İşlenmesi memnu olan şeyin istenmesi dahi memnu olur.  97
36. Adet muhakkemdir.  98
37. Nâsın istimali bir hüccettir ki anınla amel vacip olur.  101
38. Adeten mümteni’ olan şey hakikaten mümteni’ gibidir.  101
39. Ezmanın teğayyürü ile ahkâmın teğayyürü inkâr olunamaz.  102
40. Âdetin delaletiyle manayı hakiki terk olunur.  104
41. Âdet ancak muttarid yahut galib oldukta muteber olur.  105
42. İtibar galib–i şayi’a olup nadire değildir.  105
43. Örfen maruf olan şey şart kılınmış gibidir.  106
44. Beyne’t–tüccar maruf olan şey beynlerinde meşrut gibidir.  108
45. Örf ile tayin nass ile tayin gibidir.  109
46. Mani ve muktazi tearuz ettikte mani takdim olunur.  109
47. Vücudda bir şeye tabi olan hükümde dahi ona tabi olur.  110
48. Tabi olan şeye ayrıca hüküm verilmez.  112
49. Bir şeye malik olan kimse o şeyin zarûriyyatından olan şeye dahi malik olur.  115
50. Asıl sakıt oldukta fer dahi sakıt olur.  115
51. Sakıt olan şey avdet etmez.  116
52. Bir şey bâtıl oldukta anın zımnındaki şey dahi batıl olur.  117
53. Aslın ifası kabil olmadığı hâlde bedeli ifa olunur.  118
54. Bizzat tecviz olunmayan şey bi’t–tebea tecviz olunabilir.  120
55. İbtidaen tecviz olunamayan şey bekâen tecviz olunabilir.  121
56. Beka ibtidadan esheldir.  122
57. Teberru’ ancak kabz ile tamam olur.  124
58. Raiyye yani tebea üzerine tasarruf maslahata menuttur.  125
59. Velâyet–i hâssa velâyet–i ammeden akvâdır.  128
60. Kelamın i’mali ihmalinden evladır.  130
61. Manayı hakiki, müteazzir oldukta mecaza gidilir.  131
62. Bir kelamın i’mali mümkün olmazsa ihmal olunur.  132
63. Mütecezzî olmayan bir şeyin bazısını zikretmek, küllünü zikir gibidir.  132
64. Mutlak ıtlakı üzere cari olur. Eğer nassen yahut delaleten takyid delili bulunmazsa.  133
65. Hazırdaki vasıf lağv, gaibdeki vasıf muteberdir.  135
66. Sual cevapta iade olunmuş addolunur.  136
67. Sâkite bir söz isnad olunmaz. Lakin marız–ı hacette sükût beyandır.  137
68. Bir şeyin umur–ı batınada delili o şeyin makamına kaim olur.  140
69. Mükâtebe muhâtaba gibidir.  141
70. Dilsizin işaret–i mahudesi lisan ile beyan gibidir.  142
71. Tercümanın kavli her hususta kabul olunur.  143
72. Hatası zahir olan zanna itibar yoktur.  144
73. Senede müstenid olan ihtimal ile hüccet yoktur.  145
74. Tevehhüme itibar yoktur.  145
75. Burhan ile sabit olan şey, ayanen sabit gibidir.  146
76. Beyyine müddeî için ve yemin münkir üzerinedir.  146
77. Beyyine hilaf–ı zahiri isbat için ve yemin aslı ibkâ içindir.  150
78. Beyyine hüccet–i müteaddiye ve ikrar hüccet–i kâsıradır.  151
79. Kişi ikrarı ile muaheze olunur.  152
80. Tenakuz ile hüccet kalmaz. Lakin mütenakızın aleyhine olan hükme halel gelmez.  154
81. Asıl sabit olmadığı halde fer’in sabit olduğu vardır.  154
82. Şartın sübutu indinde ona muallak olan şeyin sübutu lazım olur.  155
83. Bi–kaderi’l–imkân şarta müraat olunmak lazım gelir.  156
84. Vaatler suver–i taliki iktiza ile lazım olur.  157
85. Bir şeyin nef’i zamanı mukabelesindedir.  158
86. Ücret ile zaman müctemi’ olmaz.  159
87. Mazarrat menfaat mukabelesindedir.  160
88. Külfet nimete ve nimet külfete göredir.  161
89. Bir fiilin hükmü failine muzaf kılınır ve mücbir olmadıkça amirine muzaf kılınmaz.  162
90. Mübaşir yani bizzat fail ile mütesebbib müctemi’ oldukta hüküm faile muzaf kılınır.  163
91. Cevaz–ı şer’i zamana münafî olur.  166
92. Mübaşir müteammid olmasa da zâmin olur.  167
93. Mütesebbib müteammid olmadıkça zâmin olmaz.  168
94. Hayvanatın kendiliğinden olarak cinayet ve mazarratı hederdir.  169
95. Gayrın mülkünde tasarrufla emretmek bâtıldır.  170
96. Bir kimsenin mülkünde onun izni olmaksızın ahar bir kimsenin tasarruf etmesi caiz değildir.  171
97. Bilâ–sebeb–i meşru birinin malını bir kimsenin ahz eylemesi caiz olmaz.  172
98. Bir şeyde sebeb–i temellükün tebeddülü o şeyin tebeddülü makamına kâimdir.  173
99. Kim ki bir şeyi vaktinden evvel isti’cal eyler ise mahrumiyetle muateb olur.  174
100. Her kim ki kendi tarafından tamam olan şeyi nakz etmeye sa’y ederse sa’yi merduttur.  175
EK 1: MECELLE’NİN KÜLLİ KAİDELERİ  177
Kaynakça  181
Kavramlar Dizini  185
 


Bilge Öztan
Kasım 2020
80.00 TL
Sepete Ekle
M. Kemal Oğuzman ...
Kasım 2020
40.00 TL
Sepete Ekle
İsmail Ercan
Kasım 2020
145.00 TL
İndirimli: 72.50 TL (%50)
Sepete Ekle
Oğuz Sadık Aydos
Kasım 2020
35.00 TL
Sepete Ekle





 

İÇİNDEKİLER
İçindekiler
Önsöz  5
1. Giriş  11
2. Amaç ve Yöntem  11
I. Bölüm
GENEL NİTELİKLİ HUKUK KURALLARI
1. İslâm Hukukunda Genel Hukuk Kuralları  13
1.1. Kavaid  16
1.2. Zabıt  16
1.3. el–Eşbah ve’n–Nezair  16
1.4. Furuk  17
1.5. Fıkıh Nazariyesi  17
2. Genel Hukuk Kurallarının İslâm Hukukundaki Yeri  17
2.1. Genel Hukuk Kurallarının Kaynakları  19
2.2. Müstakil Kaynak Olup Olmama Açısından Genel Hukuk Kuralları  19
II. Bölüm
MECELLE VE GÜNÜMÜZ HUKUKU
1. Mecelle ve Küllî Kaideleri  21
2. Mecelle’nin Hazırlanmasının Tarihi Arka Planı  22
3. Mecelle’ye Yöneltilen Eleştiriler  28
4. Mecelle’nin İçeriği ve Uygulandığı Ülkeler  29
5. Mecelle’nin Tadilleri ve Yürürlükten Kaldırılışı  31
III. Bölüm
MECELLE’NİN KÜLLİ KAİDELERİ VE GÜNÜMÜZ HUKUKU
1. İlm–i fıkıh mesâ’il–i şer’iyye–i ameliyeyi bilmektir.  33
2. Bir işten maksat ne ise hüküm ona göredir.  35
3. Ukutta itibar mekasıd ve meaniyedir; elfaz ve mebaniye değildir.  42
4. Şekk ile yakin zail olmaz.  49
5. Bir şeyin bulunduğu hal üzere kalması asıldır.  53
6. Kadim, kıdemi üzerine terk olunur.  54
7. Zarar kadim olmaz.  56
8. Beraet–i zimmet asıldır.  56
9. Sıfat–ı arızada asl olan ademdir.  58
10. Bir zamanda sabit olan şeyin hilafına delil olmadıkça bekasıyla hükmolunur.  59
11. Bir emr–i hâdisin akreb–i evkatına izafeti asıldır.  60
12. Kelamda asıl olan manayı hakikidir.  62
13. Tasrih mukabelesinde delalete itibar yoktur.  63
14. Mevrid–i nassda ictihada mesağ yoktur.  64
15. Ala hilafi’l–kıyas sabit olan şey saire makisün aleyh olamaz.  66
16. İctihad ile ictihad nakz olunmaz.  67
17. Meşakkat teysiri celbeder.  68
18. Bir iş dik oldukta, müttesi’ olur. Yani bir işte meşakkat görülünce ruhsat ve vüs’at gösterilir.  70
19. Zarar ve mukabele bi’z–zarar yoktur.  72
20. Zarar izale olunur.  74
21. Zaruretler memnu olan şeyleri mubah kılar.  75
22. Zaruretler kendi miktarlarınca takdir olunur.  80
23. Bir özür için caiz olan şey o özrün zevaliyle batıl olur.  81
24. Mani zail olduğunda memnu avdet eder.  83
25. Bir zarar kendi misliyle izale olunamaz.  84
26. Zarar–ı ammı def’ için zarar–ı has ihtiyar olunur.  86
27. Zarar–ı eşed zarar–ı ehaf ile izale olunur.  87
28. İki fesad te’aruz ettikte ehaffı irtikab ile azamının çaresine bakılır.  89
29. Ehven–i şerreyn ihtiyar olunur.  90
30. Def’–i mefasid celb–i menafi’den evladır.  91
31. Zarar bi–kaderi’l–imkân def’ olunur.  92
32. Hacet umûmî olsun husûsî olsun zaruret menzilesine tenzil olunur.  92
33. Iztırar gayrın hakkını iptal etmez.  94
34. Alması memnu olan şeyin vermesi dahi memnu olur.  94
35. İşlenmesi memnu olan şeyin istenmesi dahi memnu olur.  97
36. Adet muhakkemdir.  98
37. Nâsın istimali bir hüccettir ki anınla amel vacip olur.  101
38. Adeten mümteni’ olan şey hakikaten mümteni’ gibidir.  101
39. Ezmanın teğayyürü ile ahkâmın teğayyürü inkâr olunamaz.  102
40. Âdetin delaletiyle manayı hakiki terk olunur.  104
41. Âdet ancak muttarid yahut galib oldukta muteber olur.  105
42. İtibar galib–i şayi’a olup nadire değildir.  105
43. Örfen maruf olan şey şart kılınmış gibidir.  106
44. Beyne’t–tüccar maruf olan şey beynlerinde meşrut gibidir.  108
45. Örf ile tayin nass ile tayin gibidir.  109
46. Mani ve muktazi tearuz ettikte mani takdim olunur.  109
47. Vücudda bir şeye tabi olan hükümde dahi ona tabi olur.  110
48. Tabi olan şeye ayrıca hüküm verilmez.  112
49. Bir şeye malik olan kimse o şeyin zarûriyyatından olan şeye dahi malik olur.  115
50. Asıl sakıt oldukta fer dahi sakıt olur.  115
51. Sakıt olan şey avdet etmez.  116
52. Bir şey bâtıl oldukta anın zımnındaki şey dahi batıl olur.  117
53. Aslın ifası kabil olmadığı hâlde bedeli ifa olunur.  118
54. Bizzat tecviz olunmayan şey bi’t–tebea tecviz olunabilir.  120
55. İbtidaen tecviz olunamayan şey bekâen tecviz olunabilir.  121
56. Beka ibtidadan esheldir.  122
57. Teberru’ ancak kabz ile tamam olur.  124
58. Raiyye yani tebea üzerine tasarruf maslahata menuttur.  125
59. Velâyet–i hâssa velâyet–i ammeden akvâdır.  128
60. Kelamın i’mali ihmalinden evladır.  130
61. Manayı hakiki, müteazzir oldukta mecaza gidilir.  131
62. Bir kelamın i’mali mümkün olmazsa ihmal olunur.  132
63. Mütecezzî olmayan bir şeyin bazısını zikretmek, küllünü zikir gibidir.  132
64. Mutlak ıtlakı üzere cari olur. Eğer nassen yahut delaleten takyid delili bulunmazsa.  133
65. Hazırdaki vasıf lağv, gaibdeki vasıf muteberdir.  135
66. Sual cevapta iade olunmuş addolunur.  136
67. Sâkite bir söz isnad olunmaz. Lakin marız–ı hacette sükût beyandır.  137
68. Bir şeyin umur–ı batınada delili o şeyin makamına kaim olur.  140
69. Mükâtebe muhâtaba gibidir.  141
70. Dilsizin işaret–i mahudesi lisan ile beyan gibidir.  142
71. Tercümanın kavli her hususta kabul olunur.  143
72. Hatası zahir olan zanna itibar yoktur.  144
73. Senede müstenid olan ihtimal ile hüccet yoktur.  145
74. Tevehhüme itibar yoktur.  145
75. Burhan ile sabit olan şey, ayanen sabit gibidir.  146
76. Beyyine müddeî için ve yemin münkir üzerinedir.  146
77. Beyyine hilaf–ı zahiri isbat için ve yemin aslı ibkâ içindir.  150
78. Beyyine hüccet–i müteaddiye ve ikrar hüccet–i kâsıradır.  151
79. Kişi ikrarı ile muaheze olunur.  152
80. Tenakuz ile hüccet kalmaz. Lakin mütenakızın aleyhine olan hükme halel gelmez.  154
81. Asıl sabit olmadığı halde fer’in sabit olduğu vardır.  154
82. Şartın sübutu indinde ona muallak olan şeyin sübutu lazım olur.  155
83. Bi–kaderi’l–imkân şarta müraat olunmak lazım gelir.  156
84. Vaatler suver–i taliki iktiza ile lazım olur.  157
85. Bir şeyin nef’i zamanı mukabelesindedir.  158
86. Ücret ile zaman müctemi’ olmaz.  159
87. Mazarrat menfaat mukabelesindedir.  160
88. Külfet nimete ve nimet külfete göredir.  161
89. Bir fiilin hükmü failine muzaf kılınır ve mücbir olmadıkça amirine muzaf kılınmaz.  162
90. Mübaşir yani bizzat fail ile mütesebbib müctemi’ oldukta hüküm faile muzaf kılınır.  163
91. Cevaz–ı şer’i zamana münafî olur.  166
92. Mübaşir müteammid olmasa da zâmin olur.  167
93. Mütesebbib müteammid olmadıkça zâmin olmaz.  168
94. Hayvanatın kendiliğinden olarak cinayet ve mazarratı hederdir.  169
95. Gayrın mülkünde tasarrufla emretmek bâtıldır.  170
96. Bir kimsenin mülkünde onun izni olmaksızın ahar bir kimsenin tasarruf etmesi caiz değildir.  171
97. Bilâ–sebeb–i meşru birinin malını bir kimsenin ahz eylemesi caiz olmaz.  172
98. Bir şeyde sebeb–i temellükün tebeddülü o şeyin tebeddülü makamına kâimdir.  173
99. Kim ki bir şeyi vaktinden evvel isti’cal eyler ise mahrumiyetle muateb olur.  174
100. Her kim ki kendi tarafından tamam olan şeyi nakz etmeye sa’y ederse sa’yi merduttur.  175
EK 1: MECELLE’NİN KÜLLİ KAİDELERİ  177
Kaynakça  181
Kavramlar Dizini  185
 


 
Kitap
Bülten
Kitap
Kitap
İndirimli Kitaplar
 
 
Ana Sayfa | Uluslararası Yayınevi Belgesi | Hakkımızda | Bülten | Gizlilik ve Çerez Sözleşmesi | Üye Sayfası | Yardım | İletişim

Seçkin Yayıncılık San. Tic. A.Ş.
Copyright © 1996 - 2020